درباره پروژه
ایده اصلی طراحی ساختمان اداری استارتاپهای پزشکی دانشگاه تهران، ایجاد بستری پویا برای تعامل میان افراد، گروههای تخصصی و فعالان حوزه نوآوری و فناوری پزشکی است. در این پروژه، بهجای شکلگیری یک حجم یکپارچه، مجموعه به دو بلوک ساختمانی مجزا تقسیم شده است که در طبقات بالاتر از طریق پلهای ارتباطی به یکدیگر متصل میشوند. این تفکیک حجمی، علاوه بر ایجاد تنوع در سازماندهی فضایی، امکان شکلگیری یک فضای میانی با کیفیتی متفاوت را در قلب پروژه فراهم میکند. فضای میان دو ساختمان بهعنوان مهمترین عرصه جمعی طرح تعریف شده است؛ فضایی که صرفاً نقش یک فاصله میان دو حجم را ندارد، بلکه بهعنوان یک فضای شهری نیمهعمومی، بستری برای برگزاری رویدادها، نمایشگاهها و فعالیتهای جمعی در نظر گرفته شده است. یکی از اهداف اصلی این سازماندهی، ایجاد پیوند میان مجموعه و فضای شهری پیرامون آن است؛ بهگونهای که فضای میانی بتواند با دعوت از عابران پیاده و ایجاد امکان ورود و حضور آنها، مرز میان ساختمان اداری و شهر را کمرنگ کند و به امتدادی از فضای عمومی شهری تبدیل شود. در این ساختار، فضای میانی علاوه بر نقش ارتباطی و اجتماعی، بهعنوان عرصهای نمایشگاهی نیز عمل میکند و امکان معرفی دستاوردها، محصولات و ایدههای نوآورانه در حوزه پزشکی را فراهم میآورد. پلهای ارتباطی در طبقات بالاتر نیز ضمن برقراری پیوند عملکردی میان دو بخش، به حفظ پیوستگی مجموعه در کنار استقلال نسبی بلوکها کمک میکنند. طبقات فوقانی به فضاهای کار اشتراکی اختصاص یافتهاند؛ محیطهایی که با استفاده از مبلمان انعطافپذیر و قابلیت چیدمانهای متنوع طراحی شدهاند تا متناسب با نیاز کاربران، از فعالیتهای انفرادی و گروهی تا جلسات، همکاریهای تخصصی و شکلگیری تیمهای کاری مختلف مورد استفاده قرار گیرند. در مقابل، طبقات زیرزمین به عملکردهای پشتیبان و تخصصی شامل آزمایشگاهها و پارکینگ اختصاص یافتهاند تا ضمن تفکیک فعالیتهای خدماتی و پژوهشی از عرصههای عمومی، سازماندهی عملکردی مجموعه به شکلی منسجم شکل بگیرد. در نهایت، پروژه تلاش میکند از طریق تفکیک و اتصال همزمان احجام، ایجاد یک فضای میانی فعال و بهرهگیری از انعطافپذیری فضایی، ساختمان اداری را از یک محیط صرفاً کاری به بستری برای تعامل، تبادل دانش، نمایش دستاوردها و شکلگیری همکاریهای نوآورانه تبدیل کند. در این رویکرد، معماری نهتنها پاسخگوی نیازهای عملکردی یک مجموعه استارتاپی، بلکه زمینهساز ارتباط میان محیط کار، جامعه تخصصی و فضای شهری خواهد بود.
نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است.