ساختمان مسکونی پلکانی دریا

پروژه «پلکانی دریا» با این پرسش آغاز شد که چگونه می‌توان در یک مجموعه مسکونی ساحلی، کیفیت منظر دریا را به بخشی از تجربه روزمره زندگی تبدیل کرد؛ نه اینکه صرفاً ساختمان در مجاورت ساحل قرار گرفته باشد. پاسخ طراحی، شکل‌گیری دو حجم موازی بود که به‌جای یک پوسته یکنواخت، با لایه‌هایی پلکانی و شکسته سازمان‌دهی شدند. این لایه‌ها به‌تدریج عقب و جلو می‌روند و تراس‌های خصوصی و نیمه‌عمومی را در طبقات مختلف شکل می‌دهند؛ در نتیجه فضای باز به امتداد مستقیم فضای داخلی واحدها تبدیل می‌شود و ارتباط بصری با منظر ساحلی افزایش می‌یابد. میان دو حجم، یک شکاف مرکزی به‌عنوان فضای تنفسی پروژه تعریف شد. این فضای میانی علاوه بر ایجاد فاصله و حریم مناسب میان واحدها، امکان ورود نور طبیعی، عبور جریان هوا و شکل‌گیری دیدهای متقاطع را فراهم می‌کند. فرم زاویه‌دار پوسته‌ها نیز تنها یک تصمیم فرمال نیست؛ این شکست‌ها ضمن ایجاد هویت بصری شاخص برای مجموعه، بخشی از بازشوها را در برابر تابش مستقیم محافظت کرده و بستری برای قرارگیری گیاهان در لبه تراس‌ها ایجاد می‌کنند. در نهایت، سناریوی طراحی پروژه بر ایجاد تعادل میان سه کیفیت اصلی شکل گرفته است: **منظر، حریم و اقلیم**. هدف آن بوده که هر واحد، علاوه بر برخورداری از دید مناسب، فضای باز قابل استفاده و کیفیت محیطی مطلوب، بخشی از یک مجموعه منسجم و هماهنگ با بستر ساحلی باشد.